کاویان

آقا یکی منو از گیجی در بیاره .............

اولا فکر می کردم به عقیده ی بعضی آدما موسیقی حرام است. گفتم هرکی یه عقیده ای داره دیگه، خب به نظرشون حرامه (همین اول بگم که همون اول از تعریف قضیه حلال و حرام گذشتم و گفتم اینجوریاس دیگه، هر کی با تعریف خودش حال میکنه.)

بعد دیدم این آدما موسیقی گوش میدن و بعضی هاشون چه به به و چه چهی میکنن ولی تا اسم ساز زدن میاد ابروهاشون گره میخوره و تسبیحشون تندتر می چرخه و زبونم لال اگر یه سازی ببینن .....  گفتم خب با این حساب شنیدن موسیقی حلال است ولی نواختن موسیقی و صحبت درباره ی آن حرام است.

تا اینکه مسئله ی دیدنش هم اومد وسط ..... تلویزیون موسیقی پخش میکنه ولی سازی نشون نمیده، آهان ... دو زاریم افتاد، دیدن موسیقی حرام است. تاااااااااااااازه، یه بار تو یکی این سریال جذابای تلویزیون که دوتا داداش بودن یکیشون آخر بچه مثبتی و یکیشون آخر بچه شری، واسه اینکه نهایت شرارت بچه بده رو نشون بده صحنه ی اتاقشو نشون میداد و زوم میکرد روی گیتارش .... پـــــــــــــــــس دیدنش خیـــــــــــــــــــلی بده. ولی یه چیزی رو نفهمیدم، چرا تمام موسیقی متن این سریال جذابه با گیتار بود؟!!!!! البته با حساب کتابای قبلی جور در میاد. پس شنیدن موسیقی حلال است، دیدن آن حرام است. فقط یه چیزی این موسیقی رو کی بزنه که اینا بشنون؟!  بگذریم دیگه گیر ندم.....

تا امروز بعد از ظهر، برنامه ی آوای ایرانی ( که فکر کنم تنها برنامه ی موسیقیه سیماست) دکورش چند تا مجسمه بود که دست یکی سه تار بود، یکی تنبک و یکی هم دف داشت،دیگه کم کم دارم گیج میشم، با یه دو دو تا چهار تا به این نتیجه می رسم که دیدن ساز به شرطی که در دست مجسمه باشد حلال است و اگر در دست انسان باشد حرام است. خب دیگه حلّه ....

تا شد امشب که یک گروه موسیقی سنتی آورده بودن تو یکی از این برنامه آب بندی های جشن عید فطر، یک نفر خواننده و نوازندگان تنبک، تار و کمانچه. همه چیز مشخصه دیگه. خواننده رو نشون میدن، نوازنده ی تنبک از ساعد به بالا، نوازنده ی تار بازو به بالا، نوازنده ی کمانچه فقط سر.
ولی نـــــــــــــــــــه، یک نکته ی جدید، سازها رو از فاصله ی دور با تصویر مات نشون میده، دقیقا مثل دزدا و خلافکارا که میخوان شناخته نشن قیافشونو شطرنجی میکنن، پس موسیقی و دزدی مثل همن هر دو باید شطرنجی بشن تا دیده نشن. نتیجه ی جدید اینکه دیدن ساز از نزدیک حرام است ولی از فاصله ی دور با تصویر شطرنجی حلال است.

کاش ماجرا به همین جا ختم میشد. چند دقیقه بعد که تصویر بردار با دوربینش درگیر بود که دسته کمانچه تا کدام قسمت حلال است و تنبک پوستش حلال است، چوبش حرام و یا بالعکس و آیا پرده های تار از رِ بمل حرام میشود یا رِ کرن........ یه دفعه دوربین دیگه تصویر رو از بالا گرفت، تصویر رو مات هم نکرده بود، وای خدای من، چه هیجان انگیز، پس دیدن ساز از بالا اشکالی نداره. نتیجه ی جدید اینکه دیدن ساز از زاویه روبرو از نزدیک حرام است، از دور حلال است به شرط شطرنجی بودن ولی از زاویه بالا حلال است.

در همین گیر و دار کلنجار رفتن دو تصویربردار بود که ..............

واااااااااااااااااااااااااااای خدای من. یکی به داد من برسه .....................