علینقی وزیری
استاد علینقی خان وزیری نوازنده ی تار از درخشان ترین چهره های موسیقی قرن اخیر است.نمیتوان تصور کرد که اگر زحمت و تلاش شبانه روزی این نابغه بزرگ موسیقی و شاگردان توانای ایشان مانند ابوالحسن خان صبا، روح الله خالقی،موسی خان معروفی و... نبود چه بر سر موسیقی این مرز و بوم می آمد.
از فعالیت های استاد وزیری می توان تاسیس مدارس و انجمن ها و کلوپ های موسیقی، هنرستان موسیقی، به خط نت در آوردن آثار اساتید قدیمی مانند: آقا حسین نقی و میرزاعبدالله، نوشتن دستور تار و ویلن، رواج نت وتالیف و تصنیف آثار زیبای بسیار، مانند: سرود ای وطن(اولین سرود ملی ایران)، ژیمناستیک موزیکال، بندباز، دخترک ژولیده، دلتنگ، خریدارتو، رویای نیمه شب، شکایت نی ، گلزار، مشتاق و پریشان و ده ها اثر زیبای دیگر را نام برد که همه ی آنها الهام بخش موسیقی دان های زمان خود و متاخرین شدند. این نکته قابل توجه است که خوانندگان بنامی چون بنان و خانم روح انگیز از شاگردان این مکتب بودند و حتی قمرالملوک وزیری به واسطه احترام وارزشی که برای استاد قایل بود نام خانوادگی خود را وزیری نهاد.
آقای روح الله خالقی آهنگساز و موسیقی دان برجسته کتاب جالبی به نام سرگذشت موسیقی ایران نوشته اند که شرح موسیقی دان های قدیم و زمان خود ایشان است و جلد دوم این کتاب به استاد وزیری اختصاص یافته است.
استاد وزیری در شهریور ماه 1358 در تنهایی خاموش شد.
یاد ایشان گرامی باد.