کاویان

من دلم می خواهد،

             خانه ای داشته باشم پُرِ دوست

                                بر درش برگ گلی میکوبم

                                           روی آن با قلم سبز بهار

        می نویسم :
                         " ای یار

                          خانه ی دوستیِ ما اینجاست. "

تا که سهراب نپرسد دیگر:
                                   " خانه ی دوست کجاست؟ "     

سلام

تولد. تولد کی؟ نمی دونی!!! جدی!!!  یعنی به این زودی یادت رفته

باورم نمی شه، آره دیگهُ درست گفتی.

امروز وبلاگ کاویان یک ساله شده

حالا وقتشه شمع ها رو فوت کنه. براش یک آرزو بکن و توی وبلاگ بنویس.

روز شنبه که رفتیم کنسرت لطفی به همراه آرش و طاهره، اصلا نذاشتم طاهره توی حس بره هر دقیقه یه چیزی یادم می اومد و ازش می پرسیدم مثلا این ۸/۵، چرا گروه اول دف نداره و ااا لطفی با انگشتای دستش به گروه شماره می ده. یاد استاد افتادم که قبل از شروع قطعه ها به ما هم از پشت دف شمارش رو می ده (مزیت دف نسبت به سه تار و تار اینه که کمتر حضار متوجه این کار می شند). بعد دیدم قبل از اجرای گروه ها لطفی با پیراهن و شلوار سفید از این ور سن به اون ور سن می ره و میکروفن و جای نوازنده های گروه رو میزون می کنه، بعد توی گوش طاهره گفتم (از اینجا آرزوم شروع می شه(به خاطر اینکه تو حسش برین مجبور شدم مقدمه چینی کنم)):

گفتم: طاهره می شه، وقتی که استاد موهاش هم رنگ دندوناش شد (البته در تصوراتم یک لباس سفید هم مثل لطفی پوشیده و ...)، گروه همیشه کاویان به روی صحنه بیاد و گروه همون گروه با اعضای اصلی اولیه باشه.

                     
باران:

ممنوم از شکوفه عزیزم که یک سالگی کاویان رو جشن گرفته.
منم به همه ی کاویانی ها تبریک میگم و آرزو می کنم روز به روز صمیمیت ها بیشتر بشه و هیچ وقت دلخوری و دلتنگی تو این گروه نباشه.

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته بجاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

من هم تولد یک سالگی کاویان رو تبریک می گم و آرزو می کنم سال های سال این گروه خوب و صمیمی پابرجا بمونه.

***************************************

آرش:

مبارک مبارک تولدت مبارک.

دست خودم و تمامی کسانیکه حتی به اندازه یک جمله در پر بار شدن این وبلاگ قلم رنجه فرموده اند درد نکنه.

همیشه استوار باشید.

آقا ( یا شایدم خانم) "زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست"   کاشکی خودت رو معرفی هم می کردی  ( البته اگر همون باران نباشی )