در موسيقي محلي ايران، نوروز خواني و بهاريه ها جايگاه ويژه اي دارند. نشانه هايي از موسيقي نوروز در آيين هاي مقدس و موسيقي نواحي ايران وجود دارد. نوروز خوان هاي مازندراني در شب هاي آخر زمستان به خانه آشنايان و به ويژه افرادي كه اهل ذوق و هنر هستند مي روند و در آنجا فضايي شاد را با اجراي نوروز خواني ها به وجود مي آورند.

نوروز خواني در مازندران از 20 روز مانده به نوروز آغاز مي شود و تا شب تحويل سال نو ادامه دارد. بيشتر اشعار نوروز خواني ها را نعت ائمه اطهار و همچنين اشعاري با محتواي بهار و مژده عيد تشكيل مي دهند. اين آهنگ ها از زمان باربد در ايران وجود داشته كه محتواي آنها را فقط بهاريه ها تشكيل مي داده است، پس از آمدن اسلام به ايران به محتواي آنها، تِم مذهبي هم افزوده شده است.

نوروز خوان هاي مازندراني فضايي شاد را با اجراي دو خواني هايشان به وجود مي آورند. نوروز خواني ها در مناطق مازندران بيشتر بدون ساز اجرا مي شود و دو خواننده به صورت هماهنگ با هم به اجراي اشعار مي پردازند.

اگر چه نوروز خوانان در شهرها فعاليتشان كمتر شده است، اما در روستاها به شكل مستمر فعاليت
مي كنند.

در خراسان نيز مردم منتظر آواي سُرنا و دُهل براي آغاز سال نو مي مانند. شاديانه ها در موسيقي شمال خراسان از اهميت ويژه اي برخورداراست. اين قطعات قدمت فراواني دارند و موسيقيدانان منطقه خراسان با دوتار خراساني و آواز مراسم ويژه نوروز را برگزار مي كنند. خوشبختانه موسيقيدانان نواحي شمالي خراسان جايگاه ويژه اي را به خود در موسيقي همراه با حركات نمايشي اختصاص مي دهند. اين موسيقيدانان با بهره گيري از قطعاتي كه به نوعي به موضوع بهار و بهاريه ها وشاديانه هاي نوروزي است مي پردازند و آمدن نوروز را با موسيقي و سُرنا و دُهل جشن مي گيرند.    

 http://www.kahrizak.com/html/index.php?name=Sections&req=viewarticle&artid=183&page=1