با آرامش نشسته بود. انگار که نه انگار امروز خبریه. پریروز که باهاش تلفنی صحبت کردم گفت بابا خبری نیست بی خیال. همش منتظر بود که گروه موسیقی بیان اجرا کنند. به من هم گفت ازشون فیلم بگیر گفتم حافظه زیاد ندارم، می خوام بذارم برای برنامه بعدی گفت نه یک کم فیلم بگیر گفتم چشم (آخه مگه می شه بهش نه گفت مخصوصا امروز!!!) هیچی حالا تا گروه آماده شدند اجرا کنند من دوربینمو آماده کردم حالا مگه مجید دف می زد!!! خلاصه تا مجید دفشو بلند کرد حافظه این گوشی هم تموم شد!!! تا به خودم جنبیدم که از فایل ها پاک کنم دف هم تموم شد!!!

در همین حال و هوا بودیم که مجری اعلام کرد که قراره یک کلیپ پخش شه که از خوش شانسی به دلایل فنی این قسمت برنامه کنسل شد.

بعد یکی از اساتید به روی سن رفت و گفت به خاطر روز دانشجو اسامی 3 تن از دانشجویان که معدل بالای 17:30 داشته و مقاله و کتاب و ... (جای استاد خالی که سر مقاله و کیفیت و آی اس ای اون یک گفتگوی حسابی انجام بشه) داشته اند را به عنوان دانشجوی نمونه تعیین کرده اند و اعلام داشتند که به شاگردهای اول و دوم نوت بوک می دهند. من که رفته بودم ردیف های جلو تا فیلم بگیرم تو دلم به خودم گفتم خوش به حال اونی که نوت بوک می گیره !!!  داشتم توی خواب و خیال سیر می کردم که یک دفعه نام آشنایی به گوشم رسید. سرکار خانم مریم دهقان. آره اونی که از اول با آرامش نشسته بود و منتظر شنیدن موسیقی بود مریم بود. اونی که شاگرد نمونه دانشگاه پلی تکنیک (دانشکده برق شده بود) مریم بود. اونی که نوت بوک رو هدیه گرفت مریم بود. مریم با آرامش رفت هدیشو گرفت و اومد پیش من و طاهره. دست طاهره هم درد نکنه یه دسته گل خوشگل براش گرفت و از اول برنامه پیش مریم بود. مجید هم بعد از اجرا برای ادامه برنامه مونده بود.

مریم جان امیدوارم در تمام مراحل زندگی موفق باشی .