وقتي جشنواره تك نوازی برگزار شد ، متوجه شدیم علیرغم تاکید و توجه همیشگی استاد به تئوری موسیقی (خیلی شبیه پاچه خواری بود، نه؟) همگی در زمینه تئوری موسیقی ضعف داریم .

موضوع تئوری موسیقی رو به موضوعاتمون اضافه کردم تا هرکدوم مطلبی در این زمینه می خونیم یا می دونیم، بنویسیم تا اینطوری سریع تر اطلاعاتمون در زمینه تئوری کامل بشه.برای شروع من بخش پیش گفتار کتاب پرویز منصوری که از ابتدای ترین مطالب گفته شده انتخاب کردم :

 

مشخصه هاي صوت از نظر موسيقيايي :

 

نواک : صداهای موسیقی می توانند در سطح های مختلف زیر و بمی حاصل شوند.

در خط موسیقی ، نشانه ای که نواک به یاری آن نموده می شود ، حامل نام دارد. حامل در ساده ترین و معمولی ترین کاربرد خود، عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی که دارای یازده محل برای جا دادن نت های موسیقی است.

دیرند : زمانی است  که هر صدای موسیقیایی ادامه می یابد، روشن است که یک آهنگ موسیقی از صداهایی تشکیل شده که غالبا ارزش های متفاوت زمانی دارند ، بعضی کوتاه و بعضی کشیده تر.

در خط موسیقی دیرند های متفاوت اصوات را با شکل های مشخص ( گرد ، سفید ، سیاه ، چنگ ، دولاچنگ و ... ) نشان می دهند. به گفته دیگر به یاری شکل نت است که می توان ارزش زمانی هر نت را نسبت به نت دیگر باز شناخت.

شدت : صداهای موسیقی ممکن است نسبت به یکدیگر ضعیف تر یا قوی تر باشند.

در خط موسیقی برای نشان دادن مقدار شدت نت ها نشانه هایی ( غالبا به شکل حروف f ,ff ,p و...) به کار می روند.

طنین و رنگ : صداها از نظر طنین و رنگ (شخصیت صوتی) نیز می توانند متفاوت باشند. در واقع به علت رنگ صدای هر ساز است که ما صدایی را در سازی از صدای مشابه آن در ساز دیگر باز می شناسیم.

در خط موسیقی برای تعین رنگ، نشانه ای وجود ندارد. 

 

منبع : کتاب تئوری بنیادی موسیقی/ نوشته پرویز منصوری