ممنون از دقتی که در خوندنه مطلب داشتین. امیدوارم بتونم پاسخ سوالهارو تا جایی که ممکنه، بدم.

از اونجاییکه در قسمت نظرات محدودیت برای تعداد حروف بود و نوشته های من بیشتر از میزان مجاز شد پاسخ باران عزیز رو در متن اصلی میارم.

 

*در تقسیم بندی جدید دو دستگاه نوا و راست پنجگاه جدا هستند که در تقسیم بندی وزیری راست پنجگاه از متعلقات ماهور و نوا از متعلقات شورهستش

*دلیل علمی تر بودن این تقسیم بندی که در کتاب دستور تار ذکر شده اینه که با این تقسیم بندی، هر کدام از دستگاه ها نماینده یکی از مقامات موسیقی ایرانی محسوب میشن و تمام آواز ها تحت پنج مقام مختلف که با همدیگه تفاوت دارند، طبقه بندی می شوند. به عنوان مثال مقام ماهور و راست پنجگاه یکیه و اختلافشون در مایه است و همچنین از حیث حالت و کیفیت و طرز نواختن و ایستها و فرود ها با یگدیگر متفاوتند. اما اگه به این دلایل بخوایم این دو رو دو دستگاه جداگانه در نظر بگیریم  دراین صورت به عنوان مثال افشاری و یا سایر متعلقات شور رو هم می تونیم دستگاه های جدا در نظر بگیریم.

 

تعریفی هم که از مایه و مقام توی کتاب خوندم رو اینجا به طور اختصار می نویسم:

از وسایلی که موسیقیدان ها برای نشان دادن تاثیرات مختلف بکار می برند مایه ها (Tone) و مقامات (mode) مختلف هستند.

مایه: گام توالی هشت نت موسیقی است که به ترتیب طبیعی دنبال هم قرار گیرد. اگر نتهای گام به ترتیب غیر منظم دنبال هم واقع شود آن را مایه می نامیم.

مقام: هر گام به دو قسمت تقسیم میشود که هر یک از این قسمت ها یک دانگ نامیده می شوند. به عنوان مثال اگر گامی فواصل بین درجات سوم و چهارم و هفتم و هشتمش نیم پرده و فاصله بین سایر درجاتش پرده باشد گام بزرگ نامیده می شود. اگر به وسیله علامات تغییر دهنده (مثل بمل و دیز و..) فواصل گامی را تغییر دهیم بدون اینکه درجات گام عوض شود، گام هم عوض می شود. در اصطلاح موسیقی هر دو گام را یکسان دانسته اما از حیث مقام متفاوت می دانند. به عبارت دیگر مقام را می توان طریقه یا کیفیت مخصوصی که یک گام می تواند اتخاذ کند، دانست. (امیدوارم بدون اینکه از نظر مفهومی تغییری در معانی داده باشم مفهوم منتقل شده باشه)

 

نکته جالبی که وجود داره اینه که چیزی که در واقع معرف موسیقی ملی ماست مقامات سه گانه شور، سه گاه و چهارگاه هستش که به مقامات فرنگی شباهتی نداره. در بین این سه مقام شور از همه معروفتر و متداولتره اما مقام چهارگاه بر سایر مقامات برتری داره.

 

*در مورد کیفیت و حالات آوازها همونطور که در کتاب هم اومده، تاثیر هر آواز ممکنه در اشخاص مختلف متفاوت باشه اما این حالاتی که ذکر شده معمولا عمومیت داره. همچنین در کتاب آمده که تعبیراتی که سابقا از آوازها شده با آوازهای امروزه ما تطبیق نداره و حالاتی که در اینجا ذکر شده با آوازهای امروزه ما مناسبتره.

 

البته بخشی از حالاتی هم که گفته شد در مورد سرگذشت آوازها بود که به نظر من در حس و حال مربوط به آواز بی تاثیر نیست.   

 

-در مورد لینک مطالب هم به روی چشم

http://kaviandaff.blogfa.com/post-126.aspx